શુક્રવાર, 24 એપ્રિલ, 2026

Beyond The flag: a Son’S Reckoning WiTh ValoUR

 



મને કોઇકે કહેલું કવોટ બરાબર યાદ છે કે આજ સુધી દુનિયાએ માત્ર બે જ સમયગાળા જોયા છે એક યુદ્ધનો સમય અને બીજો અવનારા યુદ્ધની તૈયારીનો સમય. સારું છે કે આ દુનિયાએ વધારે તૈયારીના સમયને જોયો છે. જેમાં જ દુનિયાના મહત્વના ક્રિયેશનો થયા છે અને આ દુનિયા સુંદર લાગી છે. પણ બીજા છેડે એ પણ સ્વિકારવું રહ્યું કે જ્યારે યુદ્ધ શરૂ થાય છે ત્યારે યુદ્ધની ભયાવહતા હંમેશા ભયાનક જ હોય છે. દુશ્મન સામે વિજય થાયને ત્યારે વિજયી ધ્વજ સાથે પાછા ફરેલા સૈનિક પાસે જે ગર્વ હોય છે એ બસ શબ્દાતિત હોય છે. અને આજે ANZAC DAY ના દિવસે એ સૌ સનિકોના અમુલ્ય બલિદાન અને પરાક્રમને મારી સલામ. પણ હું એ સૌમાં થોડા નામને જાણતો અને ઓળખતો થયો એનો મને ગર્વ છે અને એ બે નામ એટલે Leslie Frank Beech અને  Harold Beech.  અને એની ક્રેડીટ Craig Beechને આપવી જ રહી. Craig Beech એ પોતાના ફાધર અને અંકલની યુદ્ધ મેદાનની આખી દાસ્તાન એવી રીતે વર્ણવી કે જાણે પ્રત્યકે શબ્દે એમને નમન કરવાનું મન થઇ ઉઠે. ખરા અર્થમાં આ પુસ્તક નથી, આ તો દેશની ગર્વાન્વિત કરતી જીવાયેલી પળોની દાસ્તાન છે.

જ્યારે સાત સમંદર પાર એક સૈનિક લડવા જતો હોય છે ત્યારે બધી જ મટેરિયાલિસ્ટીક વસ્તુઓ છોડતો હોય છે પોતાના ફેમિલીને છોડતો હોય છે એક એવા વિચાર સાથે કે કદાચ હવે એ પાછો ન પણ મળી શકે. જ્યારે લેખક કહે છે કે એમના પિતા અને અંકલનું બાળપણ પર્થથી 800 કિમી દૂર નોર્થ ઇસ્ટ માં ગ્વાલિયામાં વિત્યું હતું ત્યારે મનમાં થઇ ઉઠે છે કે આ WA ની ધરતીની તાસિર જ કંઇક અલગ છે.

જેટલેગ અનુભવનારી આજની પેઢી એ શું સમજી શકવાની કે સાત સમંદર પાર તાપ, ધૂપ અને આંધી વચ્ચે એક ન જોયેલા કે ન સમજેલા પ્રદેશ પર જઇને દુશ્મનને હરાવવા માટે કેવો જુસ્સો અને જોમ જોઇતાં હશે. અને એક એક દેશ જેને  બીજા કોઇ દેશની બોર્ડૅર એકપણ છેડે નડતી નથી.  એ દેશના જવામર્દો આ વિશ્વમાં શાંતિ સ્થપાય અને સમગ્ર દુનિયાની સામન્ય પ્રજા શાંતિથી જીવી શકે એ માટે પુરા જોશ અને જુસ્સા સાથે લડી અને સમગ્ર વિશ્વએ એમની સરાહના કરી કારણ કે ઓસ્ટ્રેલિયન સૈનિકો માત્ર  El Almein ના યુદ્ધ મેદાનને જીતી લેવા જ ન હોતા ઉતર્યા પણ એ લડાઇ એક બાજું ઇજિપ્તને સુરક્ષિત રાખવાની હતી તો સુએઝ કેનાલને રક્ષવાની હતી. તો મિડલ ઇસ્ટને નાઝિના હાથમાં સરકતું રોકવાની હતી જેમાં તેલના અમુલ્ય ભંડારો હતાં. અને આ બધામાં સૌથી મોટી કયામત Jews ને આ દુનિયામાં ટકાવી રાખવા લડી લેવાની હતી. અને આવા યુદ્ધમાં ઓસ્ટ્રેલિયન સૈનિકો લડ્યા, માત્ર લડ્યા જ નહી જીત્યા ! અને ખુદ ચર્ચિલે જ કહેવું પડ્યું કે આ યુદ્ધમાં મળેલી જીત એ બ્રિટીશ આર્મીની પહેલી જીત હતી અને પછી પાછું ફરીને જોયું જ નથી. આ યુદ્ધની મજાની દાસ્તાન એક પિતા અને અંકલની લડાઇની ક્ષણો ગર્વની કલમે એક દિકરો જ્યારે આલેખતો હોય ત્યારે એ ગર્વાન્વિત પળો માત્ર એમને જ નહી સમગ્ર દેશની બની રહે છે. આ પુસ્તક વાંચ્યા બાદ ચોક્ક્સ કહેવાનું મન થાય કે યુદ્ધની વાત કરવી એ એક અલગ કહાની છે અને યુદ્ધ મેદાનમાં લડવું એ એક અલગ જ દાસ્તાન છે. જે Beech brothers અને એમના સાથીદારો લડ્યા અને જીત્યા. Craig Beech તમારી આ લખાયેલી કહાની ખરા અર્થમાં તો ઓસ્ટ્રેલિયાના પ્રત્યેક છેડે વંચાવી જોઇએ અને ખાસ કરીને તો સ્કૂલોમાં બાળકોને સંભળાવવી જોઇએ એ જ ક્યાંક ANZAC  સૈનિકોને સાચી અંજલી ગણાશે. ખરા દિલથી આજે 2026ના ANZAC Day પર Beech brothers અને તમામ એ સૈનિકોના બલિદાનને મારા વંદન.

-     Ajit Kalaria

 

 

ગુરુવાર, 23 એપ્રિલ, 2026

Beyond the Journey - A Story That Stays With You




મારા માટે આ ખરેખર એક અજબ સંયોગ છે. ગઇકાલે એટલે કે 23 એપ્રિલે આખી દુનિયાએ World book and Copyright day ઉજવ્યો અને આવતીકાલે આખુ ઓસ્ટ્રેલિયા ANZAC DAy ઉજવશે. બસ અત્યારે જ મેં વિક્ટર ફેસી ના પિતા A B Fecey ની આત્મકથા A Frotunate Life પુરી કરી અને લખવા બેઠો છું. ક્યાંક વિક્ટર અને Bert ને ખરા અર્થમાં આ જ મારી સાચી અંજલી હશે. 


Frotunate Life  એ માત્ર એક જીવન વૃંતાત નથી એ તો પ્રત્યેક પાને એક પ્રેરણાનો સ્રોત વહાવતી કહાની છે. જીવન જીવી જવાની નહી પ્રત્યેક પળે લડી લેવાની વાત છે. ગમે તેવો કપરો વણાંક આવે તો પણ ક્યાંક રસ્તો શોધી લેવાની એક અનોખી દાસ્તાન છે. જો વિચારો છે તો ક્યાંક કુદરત તમને સહાય કરવા તત્પર છે એવી આશા જન્માવતી આ અનોખી દાસ્તાન છે. આજે પણ  દરેકની જીંદગી ક્યાંક પ્રાઇડ અને રીગ્રેટની કશ્મકશ વચ્ચે જીવાતી હોય છે અને લોકો એક વણાંક પર થાક અને હતાશા અનુભવતાં હોય છે એમના માટે આ પુસ્તક એક માઇલ્સ્ટોન સાબિત થાય એમ છે. આ પુસ્તકમાં થી શું પ્રેરણા મળી ? તો જવાબ તૈયાર જ છે કે …સિદ્ધાંતો જીતાડે છે. ડિસિપ્લિન ડિરાઇવ કરો તો ગમે તે કપરા લાગતા સમયને પણ તમે જીતી શકો છો. સતત કંઇક નવું શીખવાની કે ગમે તેવા પડકાર જનક લાગતાં કામને પણ સ્વિકારીને આગળ વધીએ તો એ થશે જ ! કોઇનાથી પણ ડર્યા વગર સત્ય રજુ કરવામાં લગીરેય શરમ ન રાખનારો સાચો લિડર સાબિત થાય છે. પછી ભલે ને સામે ગમે તેવો મોટો કર્નલ ઉભો હોય. આ બધાની વચ્ચે મારે ચોક્ક્સ કહેવાનું મન થાય કે નિયતી તો ચોક્ક્સ પણે ક્યાંક કામ કરે જ છે. ચોક્ક્સ લોકોને મળાવે છે. ચોક્ક્સ જગ્યાએ લઇ જાય છે. અને જીંદગીને એક રોલર કોસ્ટરની જેમ ઉપર નીચે લઇ જાય છે. પણ જે હોય તે આ પુસ્તક વાંચ્યા બાદ જીવનની એ રોલર કોસ્ટર રાઇડના પડાવો ક્યાંક કેટલાક અંશે સહજ લાગશે એ વાત પાક્કી છે. આ માત્ર હું જ કહું છું એવું નથી કદાચ આ શબ્દો  આ પુસ્તક વાંચનારા પ્રત્યેક વાચકના હશે. યુદ્ધના મેદાનમાં પોતાના દેશવાસીઓ તરફથી મોક્લાયેલ અનેક વસ્તુઓમાંથી પોતાના નસીબમાં મોજા આવે અને એમાંથી એક મજાનો મેસેજ નિકળે કે “ We wish the soldier that gets this parcel the best of luck and health and safe return home to his loved ones when the war is over.” અને અનાયાશે એ જ Evelyn સામે ચાલીને મળે અને પછી બન્ને લગ્ન પણ કરે ! ક્યાંક ભાગ્યે જ બનતી એક ઘટનાઓમાંની આ ઘટના ગણવી રહી. અદભૂત ! એક ક્રિયેટીવ વિચાર અને પછી એ વિચારનું ખરુ પડવું અને ક્યાંક ભેગા થવું વાહ...! ક્યાંક આ આખા વિચાર પર એક સોર્ટ સ્ટોરી બને એમ છે. આખા પુસ્તકમાં મને ગમેલા કેટલાક કિસ્સાઓમાંનો સૌથી વધુ ગમેલો કિસ્સો એટલે આ જ ! 


આ પુસ્તક એટલું ચોક્ક્સ કહી જાય છે કે જે હોય તે લડો ! લડશો તો જીતશો ! કંઇક કરી લેવા ફાંફા મારો કશુંક થશે જ ! વાહ, અદભૂત પુસ્તક અને લોકોને ચોક્ક્સ રીફર કરવાનું મન થાય એવું મજાનું પુસ્તક ! અને જ્યારે એવું જાણ્યું કે ઘરના સભ્યો એ લેખકનું આ લખાણ freemental press આપ્યું અને પછી એમના પર છોડી દીધું ત્યારે આજે આ World book and Copyright day ના અંતિમ ચરણમાં freemental press ને પણ એક સલામ ! ખરા અર્થમાં તો આ પુસ્તક Western Australia માં રહેતા પ્રત્યેક ઓસ્ટ્રેલિયને વાંચવું અને વસાવવું જોઇએ. મને આ પુસ્તક કેવી રીતે મળ્યું એની પણ એક મજાની કહાની છે. હું છેલ્લા ચાર વર્ષથી અહિં છું અને એક દિવસે લગભગ 4 માર્ચે હું મિરાબુકા લાઇબ્રેરીમાં મારા દિકરા સાથે ગયો હતો અને ત્યાં હું પુસ્તકો જોઇ રહ્યો હતો ત્યારે એક લાઇબ્રેરીયનને મેં પુછ્યું કે મારે Western Australia  વિશે વધારે જાણવું છે તો થોડા પુસ્તક રીફર કરો ને ! અને એ લેડીએ મને થોડા પુસ્તકોના નામ જણાવ્યા અને એમાંનું એક પુસ્તક એટલે A Frotunate Life ! પછી તો નવરાશના સમયમાં વાંચતો ગયો અને Bert ના જીવન પ્રવાહમાં વહેતો રહ્યો ! અને હજું પણ એ જ પ્રવાહમાં છું. મારી ગુજરાતી ભાષામાં કેટલીય વાતો ટ્રાંન્સલેટ કરીને લોકો વચ્ચે વહેંચીશ એ તો એક અલગ જ દાસ્તાન હશે.  ANZAC DAy આવી રહ્યો છે અને હવે કેટલાક નામોને ઓળખતો થયો છું એનો ગર્વ છે અને કદાચ એને માટે ક્યાંક  freemental press  જેવી સંસ્થાઓને ખરા અર્થમાં ધન્ય્વાદ આપવા રહ્યા


Ajit kalariya

શનિવાર, 11 એપ્રિલ, 2026

Batavia By Peter FItzSimon - 400 વર્ષ પહેલાંની એક અદભૂત દાસ્તાન !




હું જ્યાં પણ રહું અને એના આસપાસના પર્યાવરણ વિશે એક પછી એની આસપાસની સંસ્કૃતિ વિશે કે પછી ત્યાં રહેતા લોકોની લાક્ષણિકતાઓ વિશે કે પછી ત્યાંના ઇતિહાસ વિશે જ્યાં સુધી કશુંક અજીબ જાણી ન લઉં ત્યાં સુધી મારી જીજ્ઞાસા સંતોષાતી નથી. કંઇક અધુરપ હું સતત અનુભવતો હોઉં છું. અને અહિં મને અનેક ગુજરાતી મિત્રો આવું જ્ઞાન પિરસનારા મળ્યા ! અનેક ઓસ્ટ્રેલિયન મિત્રો મળ્યા જેણે મને મજાની વાતો જણાવી ઘણી ઘણી મેં મારી ડાયરીના પાનાઓ પર કંડારી તો ઘણી ઘણી મેં મારા દિલો-ઓ-દિમાગમાં ઉતારી લીધી. આ બધામાં એક નવું ઉમેરાયેલું નામ એટલે Paul Nolan ! ફ્યુલ સ્ટેશન પર થોડા સમયના અવકાશ પર થતી અમારી વાતચિતો ધીરે ધીરે વિસ્તરતી ગઇ અને એક દિવસ એ   Batavia પર આવીને અટકી ! અને મને કહ્યું અજીત હું એ ટાપુઓની મુલાકત લઇ આવ્યો છું અને મેં એના વિડિયોઝ પણ ટીકટોક પર શેર કર્યા છે. અને પછી વાત આગળ ચલાવતાં કહ્યું વાંચવી છે એ બુક ? અને કોઇ પુસ્તક હોય અને વાંચવું ન ગમે અને એમાં પણ એક સાચા ઇતિહાસને સંગ્રહીને બેઠેલું કોઇ પુસ્તક હોય એમાં તો વળી કહેવું જ શું ? ગણતરીની મિનિટોમાં જ પૉલ પાછો મળે અને મારા હાથમાં પુસ્તક આપતાં કહે તું આ પુસ્તક વાંચી લે એટલે આ પુસ્તકના પહેલા પાના પર જો પહેલું નામ મારું છે અને ત્યાર બાદના બીજા ત્રણ નામ જે છે એમણે પણ આ પુસ્તક વાંચેલું છે તો તું જ્યારે આ પુસ્તક વાંચી લે ત્યારે તારું નામ લખીને પાછું આપજે ! અને આખરે એ પુસ્તક મેં વાંચી લીધું અને નીચે મારું નામ પણ લખી લીધું પણ સાથે સાથે નીચે એક બ્રેકેટમાં એવું પણ લખ્યું કે હું વડોદરાનો એક એ જ ગુજરાતી કે જ્યાં લગભગ 400 વર્ષ પહેલાં મદદ માટે સુરતની ડચ (VOC headquarter) કોઠી પર સંદેશા સાથે મદદ મંગાવી હતીનો ઉલ્લેખ આ મજાના પુસ્તકમાં છે.

આખરે આ પુસ્તક વાંચવાનું શરૂ થાય છે. ઇતિહાસની તરજો પર જામેલી ધૂળ જાણે ઉડતી જાય છે અને એક આખો ખજાનો શબ્દરૂપે નજર સમક્ષ ઉભરી આવે છે. ઇન્ટ્રોડકશન હોય કે છેલ્લે એપિલોગ  શબ્દે શબ્દ કોઇ જ અતિશ્યોક્તિ વગર એક અદભૂત ફ્લોમાં લખાયો છે. લેખકના શબ્દોમાં કહું તો આ એ સમયની વાત છે કે જ્યારે આ જગતમાં જન્મતા મોટાભગના લોકો પોતના જન્મસ્થાનથી 20 માઇલના દાયરામાં જ જીવન જીવીને કે હરીફરીને મરી જતાં હતાં, તો એના બીજા છેડા પર કેટલાક સાહસિકો એવા હતાં કે જે સાત સમંદર પાર કરીને કંઇક કરી લેવા સતત મથતા હતાં, વણખેડાયેલી જમીનને જોવી હતી કે શોધવી હતી. સાહસ એ જ એમનો ઉદેશ્ય રહેતો, જાણે એ જ એમનું યુદ્ધ મેદાન. જાણે આમાં જ એમને ફના થઇ જવું હોય છે. અને આવા જ કંઇક 322 સાહસિકો Dutch East India Company કે જે Jesus Christ is good, but trade is better ના અનઓફિસિયલ મોટો સાથે ચાલતી હતી એના નેજા હેઠળ 1628માં  Batavia નામાના વહાણમાં  સવાર થઇને નિકળી પડે છે અને આજ સુધી દુનિયામાં ન બનેલી એક ઘટના (Mutiny) આકાર પામે છે.

આ લગભગ 400 વર્ષ પહેલાંના એક એવા સમયની વાત છે જ્યારે બંદરેથી નિકળેલું એક જહાજ વેપરની એક ખેપ પુરી કરીને નવો સામાન લઇને પાછું આવતું ત્યારે બે વર્ષનો સમય લાગી જતો, એમાં એક નવો વિચાર જન્મ્યો અને આખરે એવું વિચારાયું કે પવનની દિશાને જો અનુસરવામાં આવે તો કદાચ સમય બચી શકે અને એવું બન્યું પણ ખરું! માણસજાત સફળ રહી અને લગભગ વેપારની એ એક ખેપમાં છ મહિનાનો સમય બચવા લાગ્યો ! એક વિચાર કેટલું બદલી શકે છે ! અને આવો જ બીજો વિચાર ક્યાંક અંકુરણ પામવાની તૈયારીમાં હતો. છ અલગ અલગ શહેર (ટાઉન) ના લોકો પોતપોતાની રીતે વેપાર કરીને કમાતા હતાં અને એમને વિચાર આવે કે જો ભેગા મળીને ધંધો કરીશું તો નફો મોટો થશે અને સાહસ પણ મોટા થશે અને આ દુનિયામાં ડચ પ્રજાએ પહેલી વખત Stock Exchange (આજના શેર બજારનો) પાયો નાખ્યો અને આ દુનિયામાં એક નવી જ દાસ્તાન શરૂ થઇ. પણ આજે વાત Batavia ની કરવી છે. જ્યારે Dutch East India Company એ 1619માં જયકારતા (આજનું જાકાર્તા) કબ્જે કર્યુ ત્યારે ત્યાં જે કોલોનાઇઝેશન કર્યું એનું નામ Batavia આપ્યું હતું. ત્યાં વસેલા પોતાના માણસોને Batavian તરીકે પણ ઓળખાવ્યા હતાં. અને આખરે આ વેપાર મજાની રીતે ફુલીફાલી રહ્યો હતો ત્યારે 1628માં 165 ફુટ લાંબુ અને 40 ફુટ પહોળું વહાણ એક ખેપ માટે તૈયાર હતું. આ વહાણ કોલંબસના Santa Maria કરતાં 3 ગણું મોટું હતું. નિયતીનો ખેલ કંઇક અલગ જ હતો એની આ ડચ પ્રજાને થોડી ખબર હતી ? પણ અનેક રેકોર્ડને પરાસ્ત કરતું આ Batavia આખરે નિકળી પડે છે અને એક પછી એક કારવાં આવતાં જાય છે અને લેખકના શબ્દો જાણે નજર સમક્ષ એવી રીતે કાગળ પર કંડારાય છે કે 400 વર્ષ પહેલાંની કહાની નજર સમક્ષ એક ચિત્રની જેમ ઉભરી આવે છે.

Batavia એક  Non-fictional  historical એવી  book કે જે તમે હાથમાં પકડો પછી મુકવાનું મન જ ન થાય. આલેખન એવી સુંદર રીતે  થયું છે કે જાણે એક નવલકથાની જેમ એક પછી એક નવા પાત્રો ઉમેરાતા જ જાય અને “હવે પછી શું ?” એ પ્રશ્ન સતત મનમાં ઉદભવતો જ જાય. Batavia ની આ દાસ્તાનમાં ક્યાંય જરા જેટલો પણ શબ્દોનો અતિરેક નથી, પણ ઉપરથી જ્યારે સમુદ્રમાં તરતી Batavia નું વર્ણન હોય કે લુક્રેટિયાની (સ્ત્રી) વાત હોય કે કોઇક વિચારનું વર્ણન હોય એ એવી મજાની રીતે એ વાત વર્ણવાઇ છે કે જાણે એક નિબંધના કોઇ પધ્ય વિસ્તારનો અતિ સુંદર ભાગ પિરસાયો હોય એવું લાગી ઉઠે અને મનોમન લેખકને સલામ કરી જવાય. અદભૂત ... અભિભૂત કરી દેતું વર્ણન જાણે કાયમ માટે ડાયરીના પાનાઓ પર કંડારી દેવાનું મન થઇ ઉઠે !

જહાજ નું તૂટવું એ એક વાત છે અને પછી સિક્કાઓને હવામાં ઉછાળીને એનો વરસાદ કરવો કે પછી કેપ્ટનની જરનલ ફાડી નાખવી કે પછી એના મેડલને કેપમાં લગાવીને ફેંકી દેવી એ મનોસ્થિતી ક્યાંક સમજણની બહાર છે કારણ કે  એ મન પર શૈયતાન સવાર છે. સ્વાર્થ સ્વાર છે અને એક આજ સુધી દુનિયામાં ન ઉદ્ભવેલો વિચાર પરીપૂર્ણ કરી લેવા માટેના તા તા થૈયા છે. ક્યાંક ભૂખ થી તો ક્યાંક તરસથી તડપતા માણસોની વેદના છે . જ્યારે પાણી નથી મળતું ત્યારે અનેક વસ્તુ ની શોધમાં નિકળેલા આ સાહસિકો અચાનક જ માત્ર પાણીની શોધ પર કેન્દ્રિત થઇ જાય છે અને થવું જ પડે એવું છે એ મજબૂરી છે. અને એમાં પણ જ્યારે વરસાદ રૂપે પાણી મળે છે ત્યારે જાણે ભગવાને અમૃત મોક્લ્યા નો આનાંદ હશે ! ક્યાંક પાદરીને પોતાની પ્રથાના ફળી નો સંતોષ હશે તો ક્યાંક ભવિષ્ય માટે બેરલમાં પાણી સંગ્રહિત કરી લેવા મથામણ કરતો માણસ ... ! આહ, આખું જે વર્ણન છે એ જાણે એક સ્ક્રિનપ્લે ચાલતો હોય એવુ જ છે વાંચતા જઇએ અને નાજર સમક્ષ બધુ જ દેખાય !

અને આગળ જતાં જ્યારે Traitors’ island, Seals island and High island એમ ત્રણ જગ્યાએ જ્યારે લોકો હોય છે ત્યારે મનમાં બર્મુડા ટ્રાંયગલ શબ્દ યાદ આવી જાય છે. કારણ કે ફરક માત્ર એટલો જ દેખાય છે કે  અહિંયા જમીન કે દરિયો એમ જ છે પણ માણસ માણસને ભરખી રહ્યો છે અને બરાબર બીજા એન્ટિપોડ પર સમુદ્ર બધુ જ પોતનામાં સમાવી રહ્યો છે.

નિયતીની વરવી બાજુ તો ત્યારે આવે કે જ્યારે પોતાને જીવવું છે એટલે 15 નિર્દોશ માણસો મારી નાખવા કોઇ તૈયાર થઇ જાય એ તો કઇ સમજણની વાત ગણવી ? પણ કાળમુખા ઇતિહાસની તવારીખો પર આ વરવી વાસ્તવિકતા બની છે.  તો બીજી બાજુ એક સર્જન પણ મ્યુટિનર બને એ કેવી કરૂણતા ! અરે સામુરાઇ ની જેમ તલવારના એક જ ઘામાં ધડથી માથુ અલગ થાય કે નહી એ જોવા જાણે એક સીધા સાદા માણસનો ભોગ લઇ લેવાય એ કેવી વાત. તો બીજા છેડે પોતાની સાથે રહેલા 47 માણસોનું મનોબળ વધારીને લડવા માટે તૈયાર કરીને નિયતીનો આખો ચકરાવો જ બદલી નાખતા સૈનિક કમાન્ડરની શૈલી માણું છું ત્યારે માણસ હોવાનો ગર્વ થાઇ ઉઠે છે. અને સાચી સમજણ એ જ છે કે જીવનના છેલ્લા શ્વાસ સુધી સત્ય માટે, પોતાના માટે કે પછી બીજાના ભલા માટે લડી લેવું.  અને આ બધાની વચ્ચે જીવન આખું ભગવાનમાં માનનારો અને એના સંદેશને વહેંચનારો પાદરી પ્રત્યેક ડગલે પિડાય છે. ઘણું કહેવું હશે, કંઇ કેટલાયને કેટલુંય સમજાવવું હશે એને ? પણ પોતે જ પોતના પરિવારને બલીએ ચડતો જોઇને એ ક્યાંક મૂક બની ગ્યો હશે ?  

આ બધાની વચ્ચે  યોગ્ય જગ્યાએ જરૂરી મજાના ડચ શબ્દોનો ઉપયોગ જાણે શબ્દ અલંકારના રૂપે વાક્યો ને ભરાવદાર બનાવી જાય છે. પ્રત્યેક વર્ણન એવી રીતે થયું છે કે જાણે આ સમગ્ર ઘટના લેખક પોતાની આંખ સામે જોઇ રહ્યા છે અને લખી રહ્યા છે. અરે શબ્દો અને વાકય રચના એવી સરસ રીતે આલેખાઇ છે કે જાણે આખી ઘટનાને તમે વાંચતા વાંચતા નજર સમક્ષ ઉભરતી જોઇ શકો .... અને આવું જ્યારે પણ અનુભવું ત્યારે એક જ સવાલ મનમાં ઉદ્ભવે કે આજ સુધી આ મજાની કહાની પર મુવી કેમ નથી બન્યું .. કોઇ ઓપરા કેમ નથી આવ્યું .... છતાં લાંબા વિચારના અંતે એ જ આશ્વાસન મેળવી લઉં છું કે આ થ્રીલ જે પુસ્તકના પાનાઓ પર લેખકે આપ્યું છે એ કદાચ થોડા કલાકોમાં સ્ટેજ પર કે સ્ક્રીન પર રજુ કરવું એ માત્ર એક ક્લ્પના જ હોઇ શકે ..

 જ્યારે મ્યુટીની ના બીજ રોપાય છે અને આકાર પામે છે ત્યારે સ્વાર્થી માનવ મન જાણે શેતાન રૂપે પ્રગટ થાય છે. તો બીજા છેડે જ્યારે મોત સામે દેખાય છે ત્યારે ક્યાંક માણસ કંઇપણ કરવા તૈયાર થઇ જાય છે અને એ એટલી હદે તૈયાર હોય છે કે એ બીજાને મારી નાખવા પણ તૈયાર કે મજબૂર છે અને એમ કરે પણ છે જ્યારે આ કરૂણતા વાંચુ છું ત્યારે હું એ વ્યક્તિમાં ક્યાંક મને  જ ગોઠવીને જોવું છું અને હું હચમચી ઉઠું છું. અને એમાં પણ લગભગ 400 વર્ષ પહેલાં જે સમજણ હતી, જે માનવીય પહેચાન હતી એને પારખવામાં પણ હું ઉંડા વિચારોમાં ખોવાઇ જાઉં છું કારંણ કે લેખક જ્યારે આખી કહાની પતાવી ને vale, the Batavia કહેતા Epilougeમાં અને ઇન્ટ્રોડશનમાં કહે છે કે Jeronimus was deeply influenced by Torrentius ત્યારે મન પર વિષાદ કબજો જમાવી દે છે અને 400  વર્ષ પહેલાં બનેલ આ મ્યુટિની આજે પણ ક્યાંક આતંકના આકાઓ ના રૂપમાં એટલી જ જીવંત છે એવું ક્યાંક લાગી ઉઠે છે અને ક્યાંક હજારો કુમળા માનસો આજે પણ આવી જ રીતે  કોઇક શેતાનના influence માં આવી જતાં હશે અને આ મજાની ક્રિયેટીવ દુનિયામાં ઘસરકા રુપી કામ કરી જતાં હશે. આવું વિચારું છું ત્યારે વિનાશની સામે સર્જન ને જોવું છું અને ક્યાંક આ સર્જન જ માનવ જીવનની આશાનો તંતુ છે એવું સ્વિકારવું રહ્યું.  

Peter Fitzsimons અંતમાં મારે એટલું જ કહેવું છે કે તમે આ માત્ર ઇતિહસ ની ગાથા નથી લખી, આ મનાવમનના વળગણ અને લગાવની મનોવૈજ્ઞાનિક ગાથા છે, એક સાહસિક અને સસ્પેન્સથી ભરેલી કહાની છે. પ્રત્યેક પડાવ એક નવા ફિલોસોફિકલ દ્ર્ષ્ટિકોણને વાચા આપે છે. તમે શબ્દોની એવી તો રંગત જમાવી છે કે પ્રત્યેક વર્ણન એની સીમાની પરાકાષ્ઠાએ જ થયું છે. અને છેલ્લે તમે જ ક્યાંક એક મજાનું   વાક્ય વપર્યું હતું કે they even doff their hats as he passes. Now after reading I doff my hat to your remarkable work, Batavia- truly captivating. Hats off Peter Fitzsimons.

Peter Fitzsimons ની બુક વાંચવી જ અને વસાવવી જ રહી.

 

-     - Ajit Kalaria

 

બુધવાર, 11 માર્ચ, 2026

Happy Birthday Bhai,



જન્મદિવસની અઢળક શુભેચ્છાઓ ભાઇ, 


ઓસ્ટ્રેલિયાથી વતનની યાદમાં જે કોઇપણ યાદ આવતું હોય, જેનો ખાલીપો સતત અનુભવાતો હોય કે તમારા શબ્દોમાં કહું કે વિરહના વમળમાંથી પસાર થતાં મનમાં કેટલાક નામો સતત યાદ આવે તેમાં તમારૂં નામ અને ટહુકાની એ મુલાકાતોની સાંજ કે જેમાં સતત હું કંઇક પામીને જતો એ છે જ ! માત્ર છે, એ કહેવું થોડું ઓછું લાગે એટલે એમ કહીશ કે પહેલી હરોળમાં છે. હું એટલો ભાગ્યશાળી કે એક સારા વાચક તરીકે તમારા લિસ્ટમાં સામેલ થઇ શક્યો અને તમે એક વાચકને પોતિકો ગણીને પોંખ્યો ! હકિકતમાં આ મારી જ વાત છે એમ કહું તો ક્યાંક એ ભૂલ ભરેલી લાગશે કારણ કે તમે પ્રત્યેક વાચકને એવો જ પ્રેમ અને આસન આપ્યું છે. આજે મને ચોક્ક્સ કહેવાનું મન થાય કે તમે જ્યારે લખો છો ત્યારે તમારો વિચાર વૈભવ કેવો હોય છે, તો એ ક્યાંક પારિજાતના પુષ્પથી શરૂ થાય અને પર્વતના શિખર પર જઇને સમગ્ર વિશ્વનું અવલોકન કરે અને એક મજાનો ફિલોસોફિકલ નિચોડ આપે તેવો અદભૂત. તો વળી, ક્યારેક કોઇ મહાન ફિલોસોફરના વિચારથી શરૂ થતો નોચોડ ક્યાંક આપણાં જ વર્તન પર કે વિચાર પર આવીને પ્રશ્ન મુકી જાય તેવો ? તો વળી, ક્યાંક સિસ્ટમમાં રહેલાં લૂપહોલ તરફ અંગૂલી નિર્દેશ કરીને હજારોને કે સિસ્ટમને ઢંઢોળવાનું કામ કરે તેવો !  અને તમારા એ નિર્દેશ રૂપી તિરથી તમે નિશાન નથી જ ચૂકયા અને તમારા એ તીર ચોક્કસ વાગ્યા છે અને પ્રજાને કે ચોક્ક્સ વ્યક્તિને એનો ફાયદો પણ મળ્યો જ છે. તમારી કલમે ત્રાજવાના એક પલ્લામાં તમે આવા અદ્ભૂત વિચારો મુક્યા છે અને બીજા પલ્લમાં વૃંદાવન ઉભું કર્યું છે. જેમાં કૃષ્ણ સતત તમારા સખા રહ્યા છે, એમ કહીએ તો કશું જ ખોટું નથી. હકિકતમાં તમે તો આજના આ સમાજમાં અર્જુન જેવી ઋજુતા સાથે ઉભેલા અનેક મનુષ્યોને કે  જે ક્યાંક ને ક્યાંક કોઇ કૃષ્ણનો સાથ ઝંખે છે એના સારથી બન્યા છો. તમારા શબ્દો થકી તમે ક્યાંક હજારો વાચકોના જીવનપ્રત્યેના નવા અભિગમના પથદર્શક બન્યા છો અને હજુ પણ બનતા રહેશો એમાં કોઇ બે મત નથી. તમારા શબ્દો થકી પ્રત્યેક વાચક એક નવો દ્ર્ષ્ટિકોણ પામ્યો છે. એવું મારું ચોક્ક્સ માનવું છે. તો આજે જ્યારે તમે 9માં દશકમાં પ્રવેશી રહ્યા છો ત્યારે તહે દિલથી જન્મદિવસની શુભેચ્છાઓ અને હજુ પણ ગુજરાતી પ્રજાને તમારું પ્રદાન મળતું રહે એવી અભ્યર્થના. બાકી મનોજ ખંડેરિયાના શબ્દોમાં …

" મને સદ્ભાગ્ય કે શબ્દો મળ્યા તારે નગર જાવા,
ચરણ લઇ દોડવા બેસું તો વરસોનાં વરસ લાગે.”

ત્યાં હાજર ન હોવાના અફસોસ સાથે, ફરીથી ભાઇ આપને જન્મદિવસની અઢળક શુભેચ્છાઓ ! 


ઉત્સાહનો ઉછળતો ફૂવારોનુ બિરૂદ પામેલો

અજીત કાલરિયા 


ગુરુવાર, 27 માર્ચ, 2025

His Majesty’s Theatre, Perth






હંમેશના રૂટિનની જેમ જ દિવસ શરૂ થયો હતો અને હજુ 10 ના ટકોરા પડવાને થોડી વાર હતી ત્યાં મારા ફોનની રીંગ વાગી ઉઠી. ફોન Umbrella Multicultural Community Centre માંથી હતો, મને જણાવવામાં આવ્યું કે જો આજે બપોરે 2 થી 4માં તું ફ્રી હોય તો એક ટિકીટ વધી છે અને અમે તને આવકારીએ છીએ અમારી સાથે ઓપરામાં A City of Perth Community Performance દ્વારા તૈયાર થયેલ The Pirates of Penzance જોવા જોડાઇ જા. કોઇ જ જાતની આનાકાની વિના હા પાડી દીધીopera (આમ તો ઓપેરા બોલાય પણ અહિં ઓસ્ટ્રેલિયામાં ઓપરા બોલે છે) શું છે ?  તો સૌથી પહેલા જણાવી દવું કે એક એવું ડ્રામેટીક આર્ટ ફોર્મ કે જેમાં મોટે ભાગે વાર્તા ગાવાના ફોર્મમાં, મ્યુઝિક સાથે થાય. હા, સાથે એક આખી ઓરકેસ્ટ્રા ટીમ હોય આજે અહિંયા આ ઓપરામાં વાયોલા અને સેલા પણ હતાં.

સમય પર ઓપરા શરૂ થયું પહેલી જ મિનીટથી સમગ્ર ઓડિયન્સને જકડી રાખી હતી. છેલ્લે સુધી કયાંક હાસ્યના હિલોળા  હતાં તો, ક્યાંક શરારત હતી, ક્યાંક શાણપણ હતું તો બીજા છેડે સપમર્પણ હતું. ટુંકમાં છેલ્લી મિનિટ સુધી સૌ ઓપરામય હતાં એવું ચોક્ક્સ કહી શકાય. અને છેલ્લે લગભગ 3 મિનિટ સુધી કલાકારોને સ્ટેંડિટગ ઓવિયેશન અપાયું. જીવનમાં પહેલી વખત માણેલું આ ઓપરા એક અલગ જ રોમાંચ આપતું ગ્યું પણ હું એટલો જ રોમાંચીત  થિયેટરમાં પગ મુકતાની સાથે અને જ્યારે એનું નામ સાંભળ્યું ત્યારનો હતો. અને એમાંય તે ઇન્ટરવલમાં જ્યારે ફેસબુકમાં કોઇકની પોસ્ટ જોઇ કે આજે તો 27 માર્ચ દુનિયા World Theatre Day ઉજવી રહી છે ત્યારે મારા આનંદનો કોઇ પાર ન હતો કારણ કે આજે હું એક એવા થિયેટરમાં ઉભો હતો કે એના જેવા બાંધણીવાળા થિયેટર મેં માત્ર ને માત્ર ફિલ્મોમાં જ જોયા હતાં. અને આજે એવા જ એક થિયેટરમાં હું ઓપરા જોઇ રહ્યો છું એ ખરેખર એક સપનું લાગતું હતું. ચાલો પાછા, World Theatre Day ના દિવસે  થિયેટરની વાત પર પાછો આવી જાવું. રસ્તામાં હતો ત્યારે જ  એડ્રેસ હતું એને સર્ચ કર્યું, અને ઇમેઝીસ ચેક કરી, કારણ કે એડ્ર્રેસ હતું His Majesty’s Theatre, Perth.  અને એ જગ્યાના ઇતિહાસ પર નજર નાખી. તો જવાબ કંઇક આવો હતો કે 1902 ના અંત ભાગમાં જ્યારે પર્થ એક અલગ જ રીતે હરણફાળ ભરી રહ્યું હતું ત્યારે આ થિયેટરનું નિર્માણ શરૂ થયું અને 1904માં તૈયાર થયું. આજે એ શહેરની મધ્યે Hay Street અને King Street ના કોર્નર પર આવેલું છે. જયારે આ થિએટર આકાર પામ્યું ત્યારે એ ઓસ્ટ્રેલિયાનું સૌથી મોટું 2500  લોકોને સમાવનારું થિયેટર હતું. એટલું જ નહી એ પર્થનું સૌથી પહેલું (અને કદાચ ઓસ્ટ્રેલિયાનું પણ) reinforced concrete થી આકાર પામેલું બિલ્ડિંગ હતું. 1970 ના એ દશકામાં જયારે ઓઅસ્ટ્રેલિયન ગર્વન્મેન્ટે આ બિલ્ડિંગ લઇ લીધું ત્યારે એને આધુનિક રીતે ખુબ જ સુંદર રીનોવેટ કર્યું અને છેક ત્યારથી લઇને આજ સુધી એ હંમેશા West Australian Ballet અને West Australian Opera કંપનીઓ માટેનું એક આંગણું રહ્યું છે. સમય વહેતો રહ્યો, પર્ફોરમન્સ થતા રહ્યા અને  His Majesty’s Theatre, Perth અનેક નામી- અનામી કલાકારોને આવકારતું રહ્યું, આમ State Heritage Icon સમું આ બિલ્ડિંગ અનેકના જીવનની દસ્તાન સમું રહ્યું છે સાથે સાથે આ બિલ્ડિંગ કેટલાય પ્રેક્ષકોના હાસ્ય અને ક્યાંક આંખના ખૂણેથી ટપકી પડેલા આંસુંઓને સાચવીને બેઠું છે. પણ એની રોનક આજે પણ  જાણે કોઇ એક મહેલના દરબાર ખંડથી ક્યાંય ચડિયાતી લાગી ઉઠે. ચાર માળ ઉંચા આ થીયેટરમાં પગ મુકતાની સાથે જ 19મી કે 18મી સદીના ઇંગ્લીશ અને યુરોપિયન થિયેટરની ઝાંખી દેખાઇ ઉઠે. જેને આર્કિટેક્ટની ભાષામાં સમજવા જઇએ તો કહી શકાય કે આ થિયેટર Federation Free Classical કે  Edwardian Baroque architecture નો આ ઉમદા નમૂનો છે.  આ થિયેટર બનાવવામાં 272 ટન લોખંડ વપરાયું છે તો 37,50,000 ઇંટો વપરાઇ છે. ઇંમ્પોર્ટેડ મારબલ, મિન્ટોન ટાઇલ્સ અને Castlemaine slate નો ઉપયોગ ફ્લોરિંગમાં થયો છે.  જો ઓડિટોરિયમની વાત કરવા જઇએ તો એ proscenium arch ધરાવે છે જે એક પછી એક એમ 20 થી 23 મીટરના raked stage થી ઘેરાયેલ છે. આ ઓડિટીરીયમમાં 2584 લોકો સમાઇ શકે છે. આ થિયેટરનું ઇન્ટીરીયર typical Edwardian horseshoe આકારનું બનેલું છે જેનાથી દર્શકો પરફોર્મન્સને ખુબ જ નજીકથી મણી શકે. આવા થિયેટરમાં આજે World Theatre Day ના દિવસે મને માત્ર બીજી જ રોમાં બરાબર વચ્ચે B21 નંબરની સીટ પર બેસીને આખું ઓપરા માણવા મળે એનાથી મોટું સદ્ભાગ્ય મારે બીજું શું ગણવું.

Happy World Theatre Day !

બુધવાર, 28 ફેબ્રુઆરી, 2024

BP Sorrento ની દરેક શિફ્ટ કંઇક ચોક્ક્સ કહી જાય છે....

BP Sorrento ની દરેક શિફ્ટ કંઇક ચોક્ક્સ કહી જાય છે....




BP Sorrento માં કામ કરતાં કરતાં એક કરતાં વધારે વર્ષ વીતી ચુક્યું છે અને અનુભવે ઘણું ઘણું શીખવ્યું છે. આ અનુભવે એક બાબતમાં મારા મનને ચોક્ક્સ દિશામાં વિચારતો કરી મુક્યો છે એ પણ પાક્કું જ છે અને એ વાત એટલે જુદી જુદી શિફ્ટની કહાની ! હા, મારે દરેક શિફ્ટ બાબતે કંઇક કહેવું હોય તો ચોક્ક્સ કહીશ કે BP Sorrento માં દરેક શિફ્ટની એક અલગ જ દાસ્તાન છે. જેમ કે, દિવસની સૌથી પહેલી શરૂ થતી શિફ્ટની વાત કરીએ તો ચોક્ક્સ કહેવાનું મન થાય કે પેપર વર્ક પતાવીને – સ્ટોર કલીન કરીને, કુલરૂમ ફિલ કરીને અને થોડા રડ્યા ખડ્યા નિશાચર કસ્ટમરોને સર્વ કરીએ ત્યાં તો ક્યાં અડધી શિફ્ટ પતી જાય એનો ખ્યાલ પણ ન આવે. બાકી રહેલા સ્ટોરને ફીલ કરતાં અને હોટ ફ્રીજરને ફૂલ ભરી દઇએ ત્યારે મનમાં સહેજે ઉડુપી રાજા બની રહેતા હોય તેવી ફિલ થઇ આવે તો બીજા છેડે જાણે એમ થાય કે હમણા જાન આવવાની છે અને તૈયારીમાં કંઇ બાકી તો નથી ને !  અને જાણે ઘડિયાળ 4:30 ના ટકોરા પાડે અને રણમેદાને જનારા યોદ્ધાઓ પોતાના વ્હિકલરૂપી રથ પર સવાર થઇ આવી ચડતા હોય ત્યારે જાણે યુદ્ધઘોષનો શંખનાદ થઇ ચુક્યો હોય એવું ચોક્ક્સ લાગી ઉઠે. આ યોદ્ધારૂપી ટ્રેડીઓ  થોડું ઘણું જરૂરી ફ્યુલ ભરે અને કોઇક ફૂડ કે સેંડવિચ સાથે કોફિ લઇને જતાં હોય ત્યારે સહેજે થઇ ઉઠે કે અરે...એની ચાલ અને કોન્ફિડન્સ તો એમ જ કહે છે કે આજના યુદ્ધમાં એનો વિજય નિશ્ચિત જ છે ! આવા અનેક ટ્રેડી સવારને એક્દમ એકટિવ બનાવી દેતા હોય એવું લાગી ઉઠે અને આપણું પોતાનું મન પણ જાણે થાક શબ્દ ભુલીને આ યોદ્ધાઓને સર્વ કરવામાં ક્યાં લાગી પડતું હોય છે એનો સહેજે ખ્યાલ રહેતો નથી અને જાણે સમય નામનો અવકાશ આ સમયે ખરી પડતો હોય એવું લાગી ઉઠતું હોય છે. આ શિફટનો છેલ્લો કલાક એટલે ક્યાંક ઇમ્પ્રુવમેન્ટ માટે તો ક્યાંક કંઇક નવું શીખી જવા માટે ખુબ જ મહત્વનો હોય છે કારણ કે મેનેજરનો સાથ મળી ઉઠે છે.

BP Sorrento માં દિવસની બીજી શિફટને હું સૌથી નસીબવાળી અને સૌથી પંકાયેલા હોશિયાર CSR ની  શિફ્ટ ગણું છું કારણ કે આ શિફ્ટમાં કામ કરનાર CSRને આખી શિફ્ટ દરમ્યાન મેનેજર અને ASM બન્નેનું બેક અપ મળવાનું ! ગમે તેવી મોટી ભુલ થાય તો પણ ત્વરિત સોલ્યુસન વાળી શિફ્ટ એટલે 6 થી 12 ની શિફ્ટ ! જે ભુલ થઇ એ ત્યારે જ સમજી લેવાની અને ભુલ સુધારી લેવાની – વાહ, આવી મજા ઇવનિંગ અને નાઇટ શિફ્ટ વાળાને ક્યાંથી ??? આ શિફ્ટમાં ધીરે ધીરે પેલા યોદ્ધારૂપી ટ્રેડીઓની જગ્યા ઓફિસ વર્કસ લઇ રહ્યા હોય છે અને સમય જાણે સ્થિર થઇ જતો હોય એવું લાગી ઉઠે ! ક્યાંક કોઇક ગ્રુપ નિશ્ચિત સમયે ગુફતગુ કરવા કોફી પીવાના બહાને આવી ચડતું હોય અને જાણે સ્ટોર કોફી શૉપ બની ઉઠતો હોય એવી ચોક્ક્સ ફિલિંગ થઇ ઉઠે ! અને એમાં પણ કંઇ કેટલાય એવા આવી ચડે કે એક કોફીનો શીપ લઇને કહેતાં જાય Wow Nice Coffee ! ત્યારે CSR સહેજેય ગર્વાન્વિત થઇ ઉઠતો હોય છે અને જાણે એનો દિવસ સુધરી જતો હોય એવી ફિલિંગ આવી ઉઠતી હોય છે. આવા નસીબ બીજી શિફ્ટ વાળાને ક્યાંથી ??? વિચાર તો કરો એક અંકલ અને આંટી રોજ સવારે કોફી પીવા છેક નોરાંડાથી આવે છે. આવા તો અનેક કોફીના ચાહકો આ શિફ્ટમાં મળી આવે જે  BP Sorrento ને ચાર ચાંદ લગાવી આપે છે.

BP Sorrento ની આફટરનુન શિફ્ટ એટલે ચોક્ક્સ કહી શકાય કે સૌથી વધારે એક્ટીવ રહેવાની શિફ્ટ ! આ શિફ્ટમાં જ કદાચ સૌથી વધારે કસ્ટમર આવતાં હોય એવું કહી શકાય અને એમાંય તે મંગળવારે તો ચોક્ક્સ જ ! આ એ શિફ્ટ છે જેમાં સ્કૂલના છોકરા પણ આવે અને બુઢ્ઢા પણ આવે ! ટ્રેડીની વાન પણ આવે અને મોટી બોટ પણ આવે ! પોતાના દિકરા – દિકરીને સ્કૂલેથી લઇને ઘરે જતાં પોતાના વ્હિકલની ફ્યુલ ટેંક ફુલ કરાવવા અને પોતના વ્હાલાઓને આઇસ્ક્રીમ લઇ આપવાવાળા પણ આવે ! સમજો ને આ શિફ્ટમાં બધા જ આવે અને સૌથી વધુ બધું જ વહેંચાય ! ક્યાંક કેટલાક સ્કૂલના છોકરાવ તો કેટલાક કાયમી કસ્ટમર સાથે એવો લાગણીનો સંબંધ બની જતો હોય છે કે CSR ની ગેરહાજરીની નોંધ તેઓ ચોક્ક્સ લેતા હોય છે. આ બધાની વચ્ચે ચોક્ક્સ કહેવાનું મન થાય કે ગમે તે CSR માટે ફેવરીટ કાર કઇ તો જવાબ એક જ મળે કે પ્રાડો, લેન્ડ ક્રુઝર અને પેટ્રોલ કારણ કે એનો માલિક જ્યારે પેમેન્ટ કરવા આવે તો જો એમની પાસે ફ્યુલ કાર્ડ નથી તો 99%  8 સેંટ પાક્કા ! 

BP Sorrento ની સાંજની શિફ્ટ એટલે થોડા ઘણાં કસ્ટમરને સર્વ કરવાના અને સ્ટોરને ફિલઅપ કરતાં રહેવાનું ! બાકી ઇવનિંગ અને નાઇટ શિફ્ટ વાળાના નસીબમાં પંપ પર આવીને ઉભી રહેતી પ્રાડો, પેટ્રોલ કે મોટી બોટ ક્યાંથી કે જે વગર કહ્યે આવીને 8 સેંટ્સનો લાભ આપી જાય અને મજા કરાવી જાય ! ક્યાંક મેક્ષી મોકા વિથ વન સુગર વાળો એ કસ્ટમર કે વન લાર્ઝ અને વન રેગ્યુલર કેપેચિનો વિથ મોર ફ્રોથ વાળી લિંડા જેવા 50% રેગ્યુલર કસ્ટમરના વૉકિંગથી જ આ શિફ્ટ ઉભરાતી હોય, છતાં, પોતાની શિફ્ટને મજાથી એન્જોય કરતાં આવડવું એ જ ખરી મજા અને આવડત ! એ જ સમયે મને  ખાસ શિખવી આપ્યું ! બાકી કરવું જ હોય તો ગણી ન શકાય એટલા કામ હોય છે, સ્ટોરને પોતાનો સમજીને કરતાં રહો અને શિફ્ટને એન્જોય કરો !   

જે હોય તે આ બધી શિફ્ટનું સરવૈયું માંડીએ ત્યારે ચોક્ક્સ કહેવાનું મન થાય કે  BP Sorrento ની દરેક શિફ્ટનો સરવાળો એટલે એક મજાનું ટીમ વર્ક ! અને આમાં,  જો ક્યાંક કોઇક કડી ખુટે તો આખું બધું જ વિખરાઇ જતું હોય એવું સૌએ કયાંકને ક્યાંક અનુભવ્યું છે. આપણે બધા જ એકબીજાના આધાર અને સહારા છીએ એ ક્યાંક સ્વિકારવું રહ્યું. પણ બીજા છેડે બારીકાઇથી આ ટીમવર્કને જોવામાં આવે તો ચોક્ક્સ સમજાય કે આ જીત ક્યાંક પર્ફેક્ટ મેનેજમેન્ટની છે. અને છેલ્લી વાત કે આ બધાની વચ્ચે જે બ્રહ્મજ્ઞાન અનુભવના આધારે લાધ્યું એ એ છે કે આજે પણ મનિષભાઇ એ દિવસની રાહ જોતા હોય છે કે કોઇક ભાયડો CSR એવો મળે કે આવીને કહે કે પુછો મનિષભાઇ કંઇપણ પુછો હું તૈયાર જ છું કોઇપણ ઇન્સિંડન્ટ કે કોઇપણ બાબતનો હું પરફેક્ટ જવાબ આપી જ દઇશ..... જે કદાચ અઘરૂ છે પણ અશક્ય નથી... !!!! છે, અત્યારે આપણામાંથી કોઇકની હિંમત .... ! થઇ જાય .... શાસ્ત્રાર્થ... !   

-          Ajit Kalaria


Every Single Shift @ BP Sorrento is always unique 

It’s been more than a year since I’ve been working at BP Sorrento and my experience throughout, has taught me a lot. This experience obviously has made me start thinking about something, and that thing is story of each and every shift. If I want to tell something about shift, then I would like to say every shift has its own uniqueness. For instance If we talk about the first shift of the day to be sure, we can’t even fathom where half of the shift goes by settling the paper work, cleaning the store, filling the cool room and serving a few night owl customers. After filling the remaining store and topping up the hot freezer with food I feel like the Udupi king, while on the other hand it seems as if the bride and groom are going to come soon, and making sure that any work is not incomplete. When the clock strikes 4:30 at dawn, it feels as if the customers are the warriors at a battlefield who are riding on their vehicles as if they were war chariots striking on the call of the war cry. These warrior like tradies, fill up a bit necessary fuel and then buy some coffee or sandwich and then when you look at their confident walk it tells you that they are definitely going to win today’s war. Many of these tradies make our morning really active and lively, and while serving these tradies our tiredness just disappears into thin air and as we serve them we become so indulged in work, that we don’t even seem to notice that time quickly pours down from the sky. The last hour of this shift, teaches very valuable lessons and is very important because the manager is with us. I consider the second shift of the day in BP Sorrento to be the luckiest shift with the smartest CSR, because the CSR working this shift gets the back up of both the manager and the ASM throughout the shift! Even if there is a big mistake, a shift with a quick solution means a shift of 6 to 12! If any mistake occurs, it is being understood and solved at the very moment. How could this kind of luck have morning and evening shift CSR?? In this shift, office works are gradually taking the place of tradies and it seems as if the time has been paused. In this shift some group comes to chat on the pretext of drinking coffee, one can feel an atmosphere of the store becoming a coffee shop! And some of the customers compliment the coffee as Wow! Such a splendid coffee as soon as they have a sip of the coffee. And at the instant moment the CSR feels delighted as if it had made his day. How could this kind of luck have in other shifts?? Just imagine, a couple travels from Noranda to BP Sorrento just to get a coffee… what a win. Not only one, but there are a numerous coffee lovers who make our day! BP Sorrento’s afternoon shift is undoubtedly the most active shift; during this shift we receive the most number of customers, and definitely on Tuesdays. This is the time of the day when people of all ages and wealth come at the store, whether it is a school child or a senior citizen, and whether they are tradie or an ambitious boat driver. Even people come with their children after school to get them some ice-cream or get their loved ones some quick meal while filling their fuel. During this shift we can say, that we get the most customer and we sell them the most. Surprisingly sometimes some school children and some regular customers seem to notice the absence of the CSR that regularly works there. In between all these, if you randomly ask any CSR that what are their favourite cars?, there would be only one reply that you will hear and that is Prado, Patrol and Land cruiser, because if the owners of these cars don’t have a fuel card, then in 99% of cases they will definitely use the 8 cents offer. BP Sorrento's evening shift means serving quite a few customers and keeping the store full! How can CSR evenings and nights be this lucky to get 8c a litter with Prado, Land cruisers, patrol and big boats? Somewhere, this shift is made by the walking of 50% regular customers like a person who needs Maxi mocha with one sugar or Linda with Cappuccino with more froth on daily basis.. In spite of all these, time and experience have taught me how to enjoy my work happily. There are many tasks that can be completed if you are willing to work. Throughout all these shifts, the conclusion comes to only one answer which comes down to the teamwork by all the CSR’s, and if there is any disturbance in this hierarchy of shift, then all the work would be affected badly. We all are interdependent on each other and that is a fact, and if you observe and investigate the success of teamwork carefully, then you will get to know that perfect management is the real reason behind this victory. The last thing I would like to say is, in between all this through my wise knowledge and experience about our manager Manishbhai, that he is waiting for the day when a courageous and confident CSR comes and tells him these words “Manishbhai you can ask me any incident or any quarries related to our shifts at BP, and I am ready to give the perfect answer”, It’s hard but not impossible…is anyone out of us confident enough to do it right now? 

- Ajit Kalaria

પ્રિય મિત્ર ડેનિશ,

પ્રિય મિત્ર ડેનિશ,




BP Sorrento જોઇન કર્યું ત્યારે તું ભારત હતો અને થોડા દિવસ પછી જ્યારે તું આવવાનો હતો ત્યારે અભીએ તારો પરિચય આપતાં એટલું કહ્યું હતું કે અજીતભાઇ હવે નાઇટના કિંગ આવી ગયા છે. તારા પરિચયના આ શબ્દો મને આજીવન યાદ રહેશે. પછી શું ? પહેલી મુલાકાત થઇ વાતો થઇ અને મિત્રતા ગાઢ થઇ ! ખુલીને વાતો કરતાં થયા અને તારી પાસે ઘણું ઘણું કહી શકાય એટલું શીખ્યો ! હું નવો હતો અને કામ ઘણા બાકી રહેતા, તું દરેક વખતે મને સમજાવતો અને એક બે સમયે તો તે મને કામનું આખું લીસ્ટ પણ બનાવી આપ્યું તું ! એ બધું  જ બરાબર યાદ છે, તને મેં તકલીફો આપી પણ તારી મને કરેક્ટ કરવાની રીતોએ આજે મને એટલો તો પાવરફૂલ બનાવી દીધો કે આજે મારી પછીની શિફ્ટ વાળાને મજા હોય છે. મિતાલીના એ શબ્દો કે અજીત તારી શિફ્ટમાં રોજ કંઇક બાકી હોય છે અને ડેનિશને નવું કંઇક કરવું હોય છે તો એ કરી શકતો નથી ત્યારે મને એમ થતું કે આમાં વળી નવું તો શું કરવું હશે ???? પણ સમયે મને એ પણ શીખવ્યું અને આજે કંઇક નવું હું પણ કરી લઉં છું. કુલરૂમમાં એકદમ પરફેકશન સાથે બધું જ એક જ લાઇનમાં ગોઠવવામાં તારી સાથે કોઇ જ ન આવી શકે એ વાસ્તવિક્તા પણ સ્વિકારવી રહી. એક પર્ફેકશીયાનિસ્ટ તરીકે, એક ધીર-ગંભીર વ્યક્તિત્વ તરીકે કે પછી એક વફાદાર, પારદર્શક અને લાગણીશીલ વ્યક્તિ તરીકે મેં ડેનિશને કાયમ જોયો છે એનો સતત ગર્વ રહેશે. આપણી વાતોમાં જ્યારે તું ગણાવતો કે આજે આ કામ કરીને BPને આટલો ફાયદો કારાવી આપ્યો ત્યારે તારા પ્રત્યે સહેજે માન ઉપજી આવતું. આ બધાની વચ્ચે, BP Sorrento માં હવે ડિનિશનો સાથ નહી મળે એ વાત ચોક્ક્સ ખટકે છે પણ સમયને અને નિયમને આધીન રહેવું પડતું હોય છે એ વાસ્તવિકતા સ્વિકારવી રહી. જ્યાં પણ જા ત્યાં પોતાના પ્રભાવ અને સ્વભાવ થકી તું જીતવાનો એ પક્કું જ છે માટે Wish you all the best! અને જલ્દી પ્રમોશન મેળવીને મીઠાઇ ખવડાવવા આવજે એની આતુરતાથી રાહ જોવું છું ! Once Again Wish you all the Best!

-          Ajit Kalaria